Kes çıkar... Lütfen... Lütfen...
Kes çıkar... Lütfen...
Süprizlerle dolusun.
Evet.
Çok güzelsin.
Gözlerini aç da, beni duyduğunu bileyim.
Güzelsin.
-Ya doğum kontrol? -Menopoz.
Kimmiş şanslı çocuk?
Tamam. Tamam.
-Bence tansiyonunu ölçmeliyiz! -Tansiyonumu mu?
Ölçmemek sorumsuzluk olur.
-Bu senden başka kimsenin aklına gelmezdi. -Evet, bu yüzden şanslısın.
-Göremiyorum. -Gözlüklerimi al.
Tamam.
Normal çıktı! Evet, bebek!
Aman Tanrım! Seksi çok seviyorum!
Gerçekten de seviyormuşsun.
Tanrım.
Demek yağmurlu bir öğleden sonra yapılması gereken buymuş.
Benim için bu sayfanın gerçekten kapandığını düşünüyordum.
Bunu hiç beklemiyordum.
Beni daha çok şaşırtan hiçirşey olmadı.
Bu çılgınlık.
Son kez ne zaman ağladım, hatırlamıyorum.
Karşı koyamıyorum.
Ben de.
Mükemmel tanım.
Kalp krizi geçirdikten üç gün sonra seks yaptım ve ölmedim!
Bu bir rekor olmalı.
Evet.
Doktoruna bundan hemen bahsetmeyelim, olur mu?
Tatlım, yapmadığım birçok şey olabilir...
ama yaptığım bi tek şey varsa, o da ağzı sıkı olmaktır.
Erica...
-Erica... -Evet?
Erica, benim tek eşlilikte pek başarılı olmadığımı biliyorsun, değil mi?
Tekeşli mi? Lütfen... Seni tanıyorum.
-Ama neden Paris? -Hep orada biten bir oyun yazmak istemişimdir..
İnsanların romantizme ihtiyacı var. Benim gibi biri yazmazsa nereden bulacaklar?
-Gerçek hayattan mı? -Pardon? Peki, buna ne diyorsun?
Sabahlıklarımızı giymiş, mum ışığında yumurta yiyoruz...
şeyin ardından...
Özür dilerim.
Paris'te nerede yemek yemeyi seviyorsun?
Kraliyet Sarayının arkasındaki küçük bistroya bayılıyorum.
Evrendeki en iyi fırında tavuk orada.
Seninle Paris'e gitmek eğlenceli olurdu.
Bütün gece eğlenmek için en iyi şehirdir. Doğum günün ne zaman?
-Şubat'ta. -Benimki de Ocak'ta.
O zaman hala görüşüyorsak, doğum günlerimiz için Paris'e gidelim mi?
Olabilir.
Demin dedin ki... Bunu nasıl yapacağımı bilmiyorum...
Nasıl samimi olmadan samimi olunacağını bilmiyorum.
Tamam, bak. Ben işeyeceğim ve sana bir tansiyon hapı getireceğim.
Döndüğümde artık konuşmayalım.
Erica...
Sen seks yaptığım en komik kızsın.
Şey... bu da birşeydir.
Tatlım... ben odama dönsem iyi olacak.
-Sen de biraz uyu. -Uyuyayım.
Evet.
Doğru ya. Sen genellikle kızları evlerine yollarsın.
-Ama ben kendi evimdeyim. Peki. -Ben yaşlı bir köpeğim, biliyorsun.
Bu tamamen... neyse.
Bu...
harika bir geceydi.
Benim için.
Benim için de.
-Evet. -Bir an...
Ruh eşi olduğumuzu bile düşündüm.
İyi geceler.
Seninle uyumayı denemek istiyorum.
Aman Tanrım!
Sence saat kaçtır?
-Görebiliyor musun? -Pek sayılmaz. Şey gibi gözüküyor...
Onbir mi?
-Gerçekten onbirmiş. -Öyle mi? İmkansız. Olamaz!
Aman Tanrım! Bu sekiz saat uyuduk demek.
-İmkansız. -Evet.
Dönüyor. Biraz başım dönüyor.
Olamaz. Tamam, sen kımıldama.
Kumanda burada. Biliyorsun, bir saate doktorla randevun var.
Ben kahve yapacağım. Sana da haplarını getiririm.
Tost yapacağım. Bugüne kadar yapılmış en iyi pekmezden de var.
Erica...
sen tam aşık olunacak kadınsın.
Sen tam aşık olunacak kadınsın.
Bu da ne demek?
Tamam, dostum, kalbin çok iyi görünüyor.
Kalkabilirsin artık.
-Güzel. -Son birkaç gün sana çok iyi gelmiş.
Evet, şu merdiven hikayesini çalışıyordum.
-Bu arada, yapabiliyorum. -Neyi?
Merdiven çıkabiliyorum. Hatta birkaç kez.
Harika.
Peki, Erica nasıl?
Erica inanılmaz bir kadın.
-Tam.. -Bu harika. O bence harika biri.
Bence de harika biri.
Selam söyle.
Julian...
Teşekkür ederim... Herşey için.
-İyi olacaksın. -İyiyim.
Bunu ikinci yapışım. Engelleyemiyorum. Durup dururken oluyor.
Seninki gibi bir krizden sonra duygusallaşmak sık görülen bir durumdur.
Herşey yeni bir anlam kazanır.
Bu çılgınlık. Birşeyler yapılmalı. Krizden sonra tüm karakter değişiyor.
-Ağlamak gibi mi? -Evet.
Zevklerin tamamen değişmesi gibi.
Birdenbire, daha önce hiç sevemeyeceğini düşündüğün birşeyi sevmek gibi.
Hem de hiç.
-Bu çok cesaret kırıcı. -Bence, şu anda herşeyi bekleyebilirsin.
Kalp krizinden sonra çok çılgınca şeyler yapan insanlar da oldu.
Ama çoğu insan eski hallerine döndüler, değil mi? Ben tekrar eski ben olamam.
Değil mi?
Göreceğiz.
İşte. Bunları geri alabilirsin. Buradaki ilk gecende el koymuştum.
-Teşekkürler, hayatım. -İçmemeye çalış.
Kan şekerin düşerse diye sana sandviç yaptım.
-Sevebileceğin yağsız bir sandviç. -Ne kadın.
Elinde birşey daha var.
Beni hatırla diye.
-Bir de bu var. -Paris de hep var.
Kötü bir şakaydı.
-Tatlım... -Evet?
Beni kabul ettiğin ve bana baktığın için sana olan minnettarlığımı anlatacak kelime yok...
Kalp krizin başıma gelen en güzel şeydi.
-Seni seviyorum -Ben de seni seviyorum!
Eğer dediğin buysa...
Sona erer mi bilmiyorum. Bu resmi bir 'seni seviyorum' ama.
Sen kimseye benzemiyorsun.
-Ben Erica. -Alo, benim.
-Ne oldu? -Bu sabah babamla buluştuk. Konuşuyorduk.
Sonra birden garip davranmaya başladı ve üç hafta önce biriyle tanıştığını söyledi.
Gerçekten özel bir ilşki olduğunu söyledi ve sonra evleniyorum dedi!
Neden bu kadar üzülüyorum? Ben otuz yaşındayım!
-Dur, dur. Kimle evleniyor? -Bilmiyorum. Üç hafta önce tanıştığı bir piliçle.
Benden iki yaş büyük. Bir kulak burun boğaz doktoru.
-Babam aklını mı kaçırdı? -Tatlım...
Bu gece çok büyük bir müzayedem var ve çok üzgünüm.
Diğer mezatçı iki haftalığına tatile çıktı.
Gelebilir misin? Çalıştığını biliyorum ama lütfen...
Bak, evlenmeye hakkı olduğunu anlıyorum ama onu tanımıyor bile.
Ve neredeyse benim yaşımda. Bunun nasıl bir duygu olduğunu biliyor musun?
Tüyler ürperticiden de öte.
Benim yerime birini koyduğunu düşündüğümden değil. Öyle olmadığını biliyorum.
Böyle davranmak için çok yaşlı olduğumu biliyorum. Bu delilik!
İlk olarak, lütfen sigara içme. Yerine geçilen biri varsa, o benim, sen değil.
Ve istatistiklere göre neredeyse tüm boşanmış erkekler tekrar evlenir. Yapıları böyle.
Hayatımın sırrını öğrenmek ister misin? Neden hep yanlış adamlarla beraber olduğumu?
Nedeni bu. Çünkü yanlış adam sana bunu yapamaz.
Benim büyük korkum bu. Adamın birinin beni böyle dağıtabileceği!
Ve bu sadece babam!
Hakkımda bunu biliyoruz: Ben bu tip dramlara uygun değilim.
Bence insanı güçlendiren hayattaki dramdır.
Bana hep böyle şeyler söylüyorsun. Herkesin senin gibi olmadığını asla anlamadın.
Özür dilerim ama, eski kocam, oyunlarımı yönetmesine hala izin verdiğim adam...
32 yaşında bir kulak burun boğaz bebeğiyle evleniyor olsaydı ben çıldırırdım.
Bir de kendine bak! Hiç bu kadar iyi görünmemiştin, bu arada.
Marin, hazırız.
Gidip 40 milyon dolarlık sanat eseri satmam gerekiyor.
Anne, bana çok büyük bir iyilik yapar mısın? Sadece evet de. Lütfen...
Ne istersen, tatlım.
Bu gece ben, babam ve nişanlısıyla yemeğe gelmelisin.
-Kesinlikle olmaz. Hayır. -Anne, gelmek zorundasın!
-Hayır! -Gelmek zorundasın!
-Hayır! -Evet, çünkü onunla tanışmamı istiyor. Tek başıma gidemem!
Gelip gelemeyecğini sordum bile. İkisi de olur dediler.
Nasılsa tanışmak zorunda kalacaksın, hiç değilse beraber tanışmış oluruz.
Hadi... Lütfen.
-Bunun altından kalkabileceğini biliyorsun. -Şey...
İşte bu. Yüzündeki ifadeyi görüyor musun?
Bendeki eksik gen bu işte.
İyi akşamlar. Christie's'e hoşgeldiniz. Bu gece programda Empresyonist ve Modern sanat eserleri var.
Müzayedeye katılanlar, mezatçının artırmayı satıcı adına fiyat vererek, istediği kurdan açabileceğini bilmeliler.
Tamam, bir numarayla başlayalım. Burada gördüğünüz Maynard.
Ve 80,000 dolarla başlıyoruz.
Beyefendi 85,000 dolar dedi. 90,000 dolar.
100,000 dolar. 1 10,000 dolar. 120,000 dolar. 130,000 dolar...
-Galiba ekildim. -Sipariş vermek ister misiniz, yoksa...
Neden olmasın? Kravat falan da taktım zaten.
Bundan bir tane daha getirebilir misiniz?
Güzel. Çok teşekkür ederim.
Çok lezzetli!
Susadın mı?
Büyük bir iş günü geçirdim. Nasıl hızlı geçtiklerini unutmuşum. İyiyim.
Söylesene, Christine. Tıp fakültesine nerede... gittin?
-Çok özür dilerim! -Pennsylvania Üniversitesinde.
Aslında ben de oralardanım.
-Evet, Bradmar'dan. -Dalga geçiyorsunuz! Annem de oradan!
Vay! Babamla evlenmekle kalmıyorsun, annelerimiz de aynı koleje gitmişler.
-Sipariş verelim mi? -Kesinlikle.
-Erica, ben ördek sever miyim? -Evet, tavşandan nefret edersin.
Sana sevdiği ve sevmediği herşeyin listesini veririm.
Bırakalım da, bunları kendi öğrensin.
Zorlanacağını sanmıyorum. Ne de olsa tıp okumuş.
Çocukların önünde böyle şeyler konuşulmaz.
Anne, iyi misin?
-İyi misin? -Evet, iyiyim. Ben...
İyiyim.
-Emin misin? -Evet.
İyi.
-Sanırım biraz hava alsam iyi olacak. -İyi misin?
İyiyim. Hemen dönerim.
-Afedersiniz. -Özür dilerim.
-Merhaba, Harry. -Selam.
-Tanıştınız mı, bilmiyorum...
Tanrım, ne kadar aptalım!
Ne?
-Erica! -Harry, gitmek zorundayım.
Yavaşla. Beni öldürmek mi istiyorsun?
Taksi!
-Erica, o sadece arkadaşım. -Tabii. Tam ahbaplık edilecek bir kız gibi görünüyor.
Hadi ama. Sadece yemek yiyoruz.
Harry, bak... Sorun şu:
-Senden gerçekten hoşlanıyorum. -Ben de senden gerçekten hoşlanıyorum.
Evet ama ben seni seviyorum, hoşlanıyorum.
Seni seviyorum.
Bence belki de biraz aceleci davrandığımızı göz önüne almalıyız.
Öyle mi?
Ben durumu anlamayan aptal kız gibiyim. Daha önce hiç aptal kız olmamıştım ve bu harika.
Biraz sakin olalım. Bu planlar seninle tanışmdan önce de vardı.
Yani seni görmek hoşuma gitti. Gerçekten. Süpriz oldu.
Süpriz? Ne olacağını sanıyordum ki?
Sana hiç yalan söylemedim. Her zaman gerçeğin bir türünü söyledim.
Gerçeğin türleri olmaz, tamam mı?
Bana biraz anlayış gösterir misin? Tüm hayatım altüst oldu.
-Benimki de öyle! -O zaman ikimiz de kendimiz biraz toparlayalım.
Ben toparlanmak istemiyorum! Ben zaten derli topluydum!
Seninleyken, daha önce var olduğunu bile bilmediğim birşey hissettim.
Bunun nasıl birşey olduğunu biliyor musun? 20 yıllık evlilikten sonra?
Başka bir insan için birşey hissetmenin...
Doğru. Doğru. Bu senin sorunun değil.
Tanrım! Bunu yazdığımı biliyor muydun? Ama daha önce hiç anlamamışım.
-Bunun ne olduğunu biliyor musun? -Hayır.
Bu bizim sorunumuz. Bu çözüm nasıl?
Beni öldürüyorsun.
Sadece bir haftadan daha uzun sürmesini dilerdim.
Ben de.
Bu çok kötü bir söz.
Biliyor musun, senden önceki hayatımı nasıl sürdüreceğimi biliyordum.
Sonsuza dek sürdürebilirdim.
Bir de şimdiki halime bak. Ne yapacağım ben?
Tüm bunları ne yapacağım?
Taksi!
Erica, bir saniye bekle.
Gerçek şu ki, ben...
nasıl erkek arkadaş olunacağını bilmiyorum.
Tüm geçenlerden sonra söyleyeceğin bu mu? Nasıl erkek arkadaş olunacağını bilmediğin?
Bu küçük birşey değil.
-Bitti mi yani? -Bilmiyorum.
Tanrım!
Aman Tanrım!
Taksiyle geldi.
Hayati işaretler dengeli. Solunum cihazı geliyor.
Göğüs ağrılar çekiyor. Geliş nedeni bu.
-Tamam. Nitro serumu takın. -Takamazsınız.
-Viagra aldım. -Daha önce de oldu, ha?
20 mg KC verelim.
Peki, şu anda göğsünüzde ağrı var mı?
Hayır, ve gelen ağrı keskindi. Önceki gibi değildi.
Bu iyi. 'Önceki gibi değildi' duymak istediğimi sözdür.
Gerçekten nefessiz kaldım.
-Nefes alamıyordum. -Tamam, ona bir Asprin verin. Tansiyonunu ölçelim.
Bay Sanborn, ağrı geldiğinde ne yapıyordunuz?
Biriyle kavga ediyordum. Bir kadınla. Bir kadın göğsünüzü ağrıtabilir mi?
Dalga mı geçiyorsunuz? 'Aşk acıtır.' Bu sözü daha önce duymadınız mı?
Duydum ama daha önce bu konuda bir deneyimim olmamıştı.
-Şanslıymışsınız. -Evet, şanslı.
Tamam. EKG'niz tamamen normal görünüyor. Kalp atışlarınız da iyi.
Anlattığınız ağrı genelde korktuğumuz tarzda bir ağrı değil.
Bence yaşadığınız stres yüzünden ortaya çıkan hiper-ventilasyondu.
Stres mi?
Evet. Ve duymadıysanız söyleyeyim, stres yüzünden kalp krizi geçirebilirsiniz.
Bay Sanborn, kalp krizi geçirdikten bir hafta sonra ortalıkta neden gezindiğinizi anlamadım.
Ama eğer babam olsaydınız, evde yatağınızda yatmış, iyileşiyor olurdunuz.
Babam olsaydınız...
Selam. Ben Erica. Evde değilim. Mesaj bırakın.
Bir mesajınız var. Birinci mesaj.
Erica, selam. Ben Julian. Şu anda restorandayım.
Yolda mısın, diye merak ettim.
Saat 8:20 ve çok güzel bir gece...
Tamam.... Size tam olarak ne olduğunu anlatacağım.
(Hıçkırır)
Aşık oldum
Kızımın sevgilisine aşık oldum.
HARRY37 Duyduğum Fransız müziği mi?
Orada mısın?
Evet. Merhaba.
Oyun nasıl gidiyor?
Şimdi de seller gibi akıyor. Gel de anla.
Gel de anla.
Seni öz...
Ben tam çıkıyordum. Kendine iyi bak, Harry.
Sen de kendine iyi bak.
-Anne biz şehre iniyoruz. -Tamam.
Sen ağlıyor musun?
Evet. Yeni hobim. Bu konuda anormal seviyede iyiyim.
Neden? Ne oldu?
Aşığım. Harika, değil mi?
Galiba nasıl yapıldığını öğrenmem gerekiyor. Çalışacak birşey de kalmadı ama...
Anne, bundan nefret ediyorum.
Şimdi neden korktuğumu anlıyor musun? Kendini korumalısın.
Bu söylediklerine gerçekten inanmıyorsun, değil mi?
Gerçekten 'Acı çekmek'ten daha zeki olduğunu düşünmüyorsun, değil mi?
Bence denemeye değer.
Beni dinle.
Ya yürümezse, ya dağılırsam diye korkarak hayatın boyunca aşktan kaçamazsın.
Böyle yaşanmaz.
Bana senin başına gelenin iyi birşey olduğunu mu söylüyorsun?
Bence, ikimizin, senin farkettiğinden daha benzer olabileceğimiz ihtimalini bir düşünmelisin.
Biriyle tanıştım ve hayatımın en güzel zamanlarını geçirdim.
-Ben öyle birşey hiç yaşamadım. -Biliyorum, bebeğim.
Ve sana kalbimin derinliklerinden şunu söylüyorum:
Ne bekliyorsun?
Harika bir parti.
Seni gördüğüme sevindim.
-Eğleniyor musun? -Pek sayılmaz.
Sana pazardan nefis birşey aldım.
Bunlar benden özür dilerken vermen için.
Julian, umarım, davranışımdan ötürü ne kadar mahçup olduğumu biliyorsundur.
Seni arayacak ya da bir not falan yollayacaktım...
-Ve şimdi... -Ve şimdi...
Bu biraz soğuk oldu.
Çok utanıyorum. Son dönem kendimde değildim. Ne diyebilirim?
Üzgün olduğunu söyle, yeter.
Üzgünüm.
O zaman, beni öpebilirsin.
Seni öpmek mi?
-Seni öpersem, beni affedecek misin? -Sanırım.
Bu öpücük için kimse seni affetmez.
İzninle.
Seni affediyorum.
Sabah trafiğinin sesleri duyulmaya başlarken, Eiffel Kulesinin ışıkları söner. SON
Evet!
-Bu şimdiye kadar yazdığın en iyi şey. -Öyle mi?
Harika. Evet, tatlı, zekice, eğlenceli...
Sen o muhteşem zekanla anlatmamış olsan ne kadar iyi olurdu ki?
Her seferinde bunu yapmak zorunda mıyız?
Buraya gel.
Hayır.
Güzel. Böyle güzel. Ne yapacağım, biliyor musun?
Aman Tanrım!
Sana bunu anlatmalıyım. Bu seçme beni çok heyecanlandırıyor.
Harika bi rol. Yardımcı rollerden biri ama çok komik bir karakter.
Çok komik bir sahne var. Yaşlı, şöven bir adamla çıkıyor...
Tam işi pişirmek üzerelerken adam inliyor, kız da çok heyecanlandığını sanıyor.
Ama adam aslında kalp krizi geçiriyor. Kız çok korkuyor.
Adamdan nefret eden kızın annesi içeri dalıyor. Adama kalp masajı yapıp hayatını kurtarıyor.
İyi misin? Çok komik, değil mi?
Durun, durun. Durumu bu kadar dramatikleştirmeyelim.
Neyiz biz? Dört liseli mi?
Hepimiz yetişkin insanlarız. Hepimiz hafta sonunu burada geçirelim.
Annein işi var, benim sınav kağıtlarını okumam gerek. Siz de ne yapacaksanız onu yapın.
Seninle konuşmalıyım. Bir dakikan var mı?
-Demek oyunun bizim hakkımızda. -Hayır, benim hakkımda.
-Ben var mıyım? -Sana benzeyen bir adam var ama sen değilsin.
Ben olmayan bu adama ne oluyor?
Henüz kesin karar vermedim. Yaşayabilir ya da ölebilir.
-Eğilimin hangi yönde? -Ölüm. Daha komik.
Komik bir kalp krizi nedeniyle ölüyor.
Kahramanımızla oynayan bir pislik olduğu için pek de hüzünlü olmayacak.
Pislikler de insandır, biliyor musun? Ölüm sence biraz fazla sert değil mi?
Ben sadece hikayenin beni götürdüğü yere gittim. Bu çalışma bir kurgu. Benim uydurduğum şeyler.
Erica, hastanedeki 'Viagra kullanıyor musunuz' sahnesini için hazırlar.
-Seni bekleyelim mi? -Evet. Güzel.
-Harry... -Yani Broadway'in soytarısı mı olacağım?
Harry, o sen değilsin. Tabir caizse, senin gerçekliğinin bir türü.
Tekrar böldüğüm için özür dilerim ama Dave Henry'nin 'seni seviyorum' derken 'seviyom' mu dediğini öğrenmek istiyor.
Evet.
Harry...
-Hoş görünüyorsun. -Teşekkür ederim.
İyi misin?
Seninle görüşmeyi kesmek istemiş falan değildim.
Eğlenceyi biraz daha sürdürebilirdik.
Neden siz kadınlar 'ya hep ya hiç' dersiniz?
Bilmiyorum. Konu aşk olduğunda aptallaşıveriyoruz.
-Evet. -Harry, sence sorun yoksa, arkadaş olmak isterim.
-Senin arkadaşın olmaya hazır değilim. Bu nasıl? -Peki. Bunu anlıyorum.
Neyse. Seksten sonra kadın ve erkeğin arkadaş olabileceği palavrasına gerçekten inanıyor musun?
Ben eski kocamla arkadaşım, ama zaten aramızda geçen sadece seks değildi.
-Bizimki de sadece seks değildi. -Neydi o zaman? Bilmek için can atıyorum.
Ne olduğunu çözdüğümde sana e-mail atabilir miyim?
Tamam. Tamam.
Bu işin başka bir evresine geçiyorum Sana çok kızgınım.
-Ben de sana çok kızgınım. -Mükemmel!
Çünkü seni bu kadar çok düşünüyor olmaktan memnun değilim!
Ve nasıl olduğunu merak etmekten...
hayatını mahvedip etmediğimi düşünmekten memnun değilim.
Benim için endişelendin mi?
Evet, tatlım. Ölmeyi hak eden pislik senin için endişeleniyor.
Bazen senin için endişlenmek tam zamanlı bir işmiş gibi geliyor.
Bebek, ben harikayım, dolayısıyla artık o vardiyada çalışman gerekmiyor.
Erica, Dansçı Henry'lerin kostümlerine bir bakmanı istiyorlar.
Bunlar uygun mu?
-Bay Sanborn, çabuk geri geldiniz. -Doktor, ölüyorum.
20 dakikadır göğüs ağrısı, miğde bulantısı ve nefes yetmezliği çekiyorum.
Tansiyonum tavana vurmuş olmalı. Bana nitro verin. Viagra almadım.
Beni EKG'ye bağlayın! Ben iki tip Beta Önleyici kullanıyorum.
Yerinizde olsam göğsüme kalp masajı yapmaya başlamıştım.
Bay Sanborn, teşhisiniz, çok ilginç olmasına rağmen, tamamen yanlış çıktı.
İmkansız!
Sert bir anksiyete nöbetinin kalp krizi semptomları gösterbileceğmni biliyor musunuz?
Yani delirdim. Mükemmel. Haplarını almadığım bir tek o kalmıştı.
Her hafta buraya gelmek istemiyorsanız, boşalmak için elinizden geleni yapmanızı öneririm.
Şimdi uzanın.
Bebraber birşey deneyelim. Hadi.
Bana elinizi verin.
Rahatlayın. Rahatlayın.
Peki, gözlerinizi kapatın. Tamam, güzel.
Şimdi sizden... İki gözünüzü de.
Gözünüzün önüne size huzur ve sukunet veren bir görüntü getirmenizi istiyorum.
Bilemiyorum... Ne? Bir hamak.
Güzel. Başka?
Palmiye ağaçları... Temiz mavi bir deniz.
Başka ne görüyorsunuz? His, tat?
Şeftalili Margarita. Küba purosu.
Millerce uzunlukta yumuşak bir kumsal.
ALTl AY SONRA
Alt kattan aradığına inanamadım. Vay! Sakal bırakmışsın!
-Seni görmek çok güzel. -Çok güzel görünüyorsun.
Teşekkür ederim. İçeri gel.
Hayır, hayır. Sadece bir uğrayıp merhaba demek ve...
seni üzecek birşey yaptıysam özür dilemek istemiştim.
Ne demek istiyorsun? Bana çok iyi davrandın.
-Öyle miydim? -Her zaman.
Bunu bilmek çok rahatlatıcı. Güzel.
Kendine ne yaptın bilmiyorum ama kesinlikle ışık saçıyorsun.
Üç aylık hamileyim, bununla bir ilgisi olabilir.
-Gerçekten mi? -Evet.
-Şanslı adam kim? -Kocam.
Biraz bekle. Seninle tanışmayı çok istiyor.
Danny!
Harry Sanborn. Bu da kocam Danny Benjamin.
-Hakkınızda çok şey duydum. -Buna eminim.
-Bilirsiniz, oyundan falan... -Ünlü oldum yani?
Sadece aramızda.
Annem her röportajında seni uydurduğunu söylüyor.
Oyundaki adam başaramıyor, değil mi?
İkinci perdenin sonunda ölüyor.
Ama çok kahkaha topluyor.
Cezamı erteleyeceğini umuyordum.
Evet, şey...
Tamam.
-Seni gördüğüme sevindim. Tebrikler. -Teşekkürler.
-O nasıl? -Çok iyi. Hala aynı şeyleri yapıyor.
İtalyanca öğreniyor, şehirdeki dairesini yeniden dekore ediyor...
Onu görmek isteseydi, nasıl olurdu?
Bunu öğrenmenin bir tek yolu var ama şu anda şehir dışında.
-Öyle mi? Nerede şimdi? -Paris'te. İki gün önce doğum günü için gitti.
Ama gelecek hafta dönecek.
Paris.
Gösteri zamanı.
-Burada olacağını biliyordum. -Biliyor muydun?
Önce yanlış restorana geldiğimi sandım ama işte buradasın.
Tam hayal ettiğim gibi.
Yani şans eseri karşılaşmadık mı? Buraya beni görmeye mi geldin?
Cesur bir hareket olduğunun farkındayım. İnsanı alıp götüren ani isteklerden biri.
-Şimdilik iyiyiz, değil mi? -Oh! Yani...
Bunu bir evet olarak kabul etmeme izin verirsen harika olur.
-Bir bardak şarap ister miydin? -Evet, şarap. Şaraba bayılırım.
Sadece seni bir kez öpecektim.
Peki.
Münasebetsiz bir durum oldu.
Hatırlarsın...
Hala birbirimizi tanıyor olursak, doğum günlerimiz için Paris'e gidelim demiştin.
Şey.. Hala birbirimizi tanıyoruz.
Bu doğru. Ama Harry, senden altı aydır haber almadım.
Evet. O akşamüstü seni Dansçı Henry'lerin olduğu tiyatroda gördükten sonra...
-Evet.... -Hayır. Komikbir hikaye.
-Bir kriz daha geçirdim. -Üzgünüm.
Birşeyim olmadığı ortaya çıktı ama ben ölmek üzere olduğumdan emindim.
Acil servisteki doktor boşalmam gerektiğini söyledi.
Ben de öyle yaptım. Oradan çıktım ve hayatımı değiştirdim.
Şirketlerin çoğunu sattım, bavullarımı topladım ve Karayipler'de bir adaya yerleştim.
Tüm bu zaman boyunca orada mıydın? Karayipler'de?
Aslında, hayır.
Varalı daha altı saat olmuştu ki, beni hasta eden şeyin tedavisinin Karayipler'de çürümek olmadığını farkettim.
Ben de başka tür bir yolculuğa çıkmaya karar verdim.
Geçmişime doğru bir yolculuğa diyelim.
Geçmişine.
Tanıdığım bazı kadınları ziyaret edersem nasıl bu hale geldiğimi anlayabilirim diye düşündüm.
Vay.
Vay. Oldukça ilginç bir yolculuktu.
Bayanların bazıları bırak benimle konuşmayı, beni görmeye bile pek istekli değillerdi ama...
Birgün şansım döndü. Bir tanesi bana açıldı.
Söylediklerini dinlemek kolay değildi ama direndim ve dinledim. Ve daha dikkatle dinledim.
Ve farkettiğim şeylerden biri şu oldu: kuşaklar dolusu kadına kapatma şansı veriyordum.
Kendi hakkında aynı hikayeyi defalrca dinlediğinde, hayatın toparlanmaya başlıyor.
Hepsini bulmam aylarımı aldı. Bir düzine eyalet gezdim ama...
En uzun yolu seni görmek için yaptım.
Buna inanamıyorum.
Ben de.
-Doktor? -Harry?
-Nasılsın? -İyi.
Seni gördüğüme sevindim.
Ben de.
Sana onun da geleceğini söylemeliydim ama hikayene öyle dalmıştım ki...
Özür dilerim.
Ne hikayesi?
Belki başka bir sefer anlatırım.
Galiba oyununu görmeliymişim. O zaman bu hikayenin sonunu bilirdim.
-Evet. Beklenmedik bir son, değil mi? -Evet.
Burada ne yapıyorsun?
Tatile çıktım. Ocak ayında Paris'i hiç görmemiştim.
Seninle karşılaşmak inanılmaz birşey. İyi görünüyorsun, Harry.
Öyle. Harika görünüyorsun.
Altı aydır sedyeye yatmadım, bu da birşey.
-Şehirdeki bütün mağazalara girip çıktım. -Ne?
Bu kadına uygun bir hediye bulmak imkansız ama sanırım sonunda doğru hediyeyi buldum.
Mutlu yıllar, bebeğim.
-Yatarken açacağım. -Hayır, hayır. Siz...
-Ben gideyim de, başbaşa kutlamanızı yapın. -Harry, lütfen, hayır. Kalabilirsin.
-Yemekte bize katıl. -Yapamam. Gerçekten.
Neden? Gideceğin biryer mi var?
Mutlu yıllar sana. Mutlu yıllar sana.
Mutlu yıllar sevgili Erica. Mutlu yıllar sana.
Bir dilek tut.
-Bu gece biz bir araya getiren kaderin güçlerine. -Kaderin güçleri. Çok güzel.
Ne yapıyorsun? Sen sigara içmezsin ki.
Kulüpteyiz. Nasılsa zaten pasif tiryakilikten öleceğiz.
Bu kadın mükemmel ama içkiye karşı dayanıksız.
Böyle yapmayı seviyorum.
-Ben de. -Ben de.
Eğer bu hikayeyi yazıyor olsaydım, tam burayı yazardım. Zor bir durum.
Tatlım, bunu yazıyor olsaydın, ben ölmüş olurdum.
Bu onu her zaman eğlendirmiştir.
-Hayır, Harry. Lütfen. -Hayır, hayır, hayır.
-Lütfen, izin ver. -Doktor, ısrar ediyorum.
Partinizi bastım. En azından doğum günüde yemeği ben ısmarlıyayım.
Teşekkürler.
Saat kaç?
-En ufak fikrim yok. -Bir dakika...
Ben de. Ben de.
-Sen sanki benimkiyle güzel mi görünüyorsun? -Ne zamandır o gözlüğü aradığımı biliyor musun?
Evet, biliyorum.
Çok teşekkür ederim.
Özür dilerim.
Teşekkür ederim.
Bir kez daha. Kapatma.
-Şey... -Harry, buna sen binsene.
Hayır, hayır. Ben yürüyeceğim. Siz, ikiniz, binin.
-Harry. -Doktor... Herşey için teşekkürler.
Kendine iyi bak.
Çok eğlendim ve seni gördüğüme çok sevindim.
Seni görmek çok güzeldi.
-Bak... Erica... Eğer... -Hayır.
-Kendine iyi bak, Harry. -Bakacağım. Sen de kendine iyi bak.
Soğuk, değil mi?
Bak, kim kız oldu?
Başka?
-Julian nerede? -Otelde.
Beni seninle gördüğünde hala sana aşık olduğumu anladığını söyledi.
Buna ne diyeceksin?
Eğer bu doğruysa, artık bir hayatım var.
Neden buraya geldin, Harry?
Kalp krizini atlatmak kolaymış.
Sen...
hiç kolay değilsin.
Sonunda herşeyi anladım.
63 yaşındayım ve...
aşığım...
hayatımda ilk kez.
Buraya bunu söylemeye geldim.
Harry!
Teşekkür ederim.
-Sanborn. -Bay Sanborn.
Dört...
buçuk.
Masanız hazır.
http://groups.yahoo.com/group/izmirdivx